همه ایگن بهار اومیه ، سال و نویه

اما سر درویل هنی هم شلویه

کره دز نویسا من ایدشت و،صحرا

اسیر  رگ و ریشه ی  بنگرویه

درنگی و گوگ و تهی نی و چشمه

حروم  نفس نحس   کرزنگلویه

دوی سی دل دردَبارم نویسا

که مرگ َم دَ تی دردمون کشکلویه

خیا ، پیر و پیغمبری حرف مفته

دزی  سربلندی ،    درو  آبرویه

امیدی و ای تیر و طیفه مبندیت

کلو  عاقل آبییه     عاقل کلویه

و دین بو مگردیت و مردی مجوریت

که کر کهخدا و دوور کیبنویه

                                          م.نگین تاجی

 

 

شوسهون ایله گروته، تش و تنگی بزنیت

منه ای چاله ی سهکور، خرنگی بزنیت

یو چه بدبختی ی که بهسه و جونت خونه

یو چه سرمایی که برنایه کمر افتونه

اور سه ويرکشه هر روز و بارونی نی

شوک گاله ایزنه و مرغ غزل خونی نی

یخ و سرمای ایزنه و تشک چراغه ایکشه د

سوم و سرتش همه ی دارل باغ ایکشه د

مو که نشنفتم و نییم زمسون ایطو بو

تک کنه حونه ی مردم و هوا شرطو بو

روزگاری همه جا کوگ و تهی بال ایزه

پازن مهس کلو لرکه ،من ای مال ایزه

تل و صحرا سبت سرخ شقایق ویبی

گل باوینه وری بشمییل عاشق ویبی

عشق ایخندس و موج ایزه زر سایه ی نار

زمسون دهس کمش نرگسه ایدا و بهار

پییز عاشقتر توسون و بهار ایبی دَ

تش و برق ایکه زمهسون و سوار ایبی دَ

بید مجنون پلش ایششت زر اور بهار

تیل باغ بر ایکه قد و بالَی گلِ نار

شونم ایبی دم عیسی و وگل جون ایدا

جونه صحرا و در و دشت و بیابون ایدا

دل مردم خش و زندی خش و خشتر دل دشت

نه صدای شربه و شیون نه صدای شوک پلشت

عشق ایباری و عشقه همی جا ایدیییم

زر بارون خدا زنده وعشق ویبییییم

قوم و خویش و در و همسایه ککا بیین دَ

سی دوای دردلشون دهس دعا بییین دَ

غضبی اومه یه دفه تش آبادی زه

تش هرچی غله و نون خدادادی زه

چشمه خشک آبی و بنگشت و تشنی جون دا

هر چه اور اومه فقط حسرتی و بارون دا

نفس نحس خومو بی که غزون وابیییم

دهس و پا بهسه ی زنجیل جنون آبییییم

نفس عشقه که جون اییه و زنده ی هممون

نفس عشقه نبوهه اجلت نیییه امون

عقل ومو داده خداوند که آدم بیمو

منه ای عمر دو روزه همه با هم بیمو

بین ای مردم ساویله دورنگی نکنیم

منه پوس بره و میش پلنگی نکنیم

ور بییمو چپ و راس و خط وخط بازی نَ

کینه و دشمنی و دوز و دغل بازی نَ

 دینَ دنیا زر و  ری کردنَ عادت نکنیم

 علی آبیم و وته پشتَ عدالت نکنیم

پیر و پیغمبرِ ای مردمَ غارت نکنیم

غیر کعبه ی دلشو هیچه زیارت نکنیم

بختت ار کرده گل و نوم و نشونی داری

در و تخته ی ویک آبییه و نونی داری

نکنه نکبت سه، بنده ی میز آبی دَ

زر خالین ملت گَنده رمیز آبی دَ

قدر ای فرصت چند روزه نَ باید دونس

دیرتر تا که نوابییه دَ باید جُمس

اسبل زین بکنیتون و سوار آبیتو

قاصد اومین فصل بهار وابیتو

و گل و شونم و باوینه سراغی بگریت

سر هر کیچه ی سه کور چراغی بگریت

بشنفیت درد دل ای مردمه، بی درد نبیت

در حق مردمتون یی قذه نامرد نبیت

دو رکعت عشق بخونیت و یه کاری بکنید

من ای سه زمهسون فکر بهاری بکنید

م.نگین تاجی

             هوا سرد و زمین سرد،آسمون سرد و تشی 

        و دهس شویل تاریک هیجا دل خشی نی

      زمین سرده ، نه هیمه ی هه که تا تش ور کنیمو

 هوا سهیه، نه نوری هه که شونه سر کنیم

    نه پن تیری من ورد ایسا که بی شو جر کنیمو

   نه عشقی تا دمی لویی و پیله ی تر کنی

 همیشه شویل تاریک سی شوپر بهاره

 نه سی شوپر؛ که شوپر مسلکی امرو و کاره

  واو شهری که اسبل سه و سرخش بی سوارن

  سوارل سر دیارش پا وبند و ظلم بارن

 و او شهری که بازارنفهمی داغ داغه

  چه بونه ی بهترَ خاموشی و مرگ چراغه

  و او شهری که عشقش مرده یه، زنده ی عزایه

  بزن تش جون تاریکی نَ ، خاموشی گُنایه

 کمون رستم و تیر گز وردا که جنگه

مث شوپر و تاریکی نشهسن ننگه، ننگه

م.نگین تاجی

عشق بنگ ایکنه یار اومه وری تا برویم

گل وجی چلکه و خار اومه وری تا برویم

عمر سرما وسر اومه زمسون بارش بهس

کره دز مهس بهار اومه وری تا برویم

ایل گل میل سفر کرده و ما بی خوریم

شهنه ی اسب و سوار اومه وری تا برویم

گوش که بی لیکه برنو کر ابی کل بزن

فصل ده تیر و قطار اومه وری تا برویم

هم سرو و لرکه هم کل هر چه ایخی یا علی

روز تشییع فشار اومه وری تا برویم

دور معجر کره دز حلقه زده باوینه

دهس لی پهلل یار اومه وری تابرویم

خارک سوز زر مال شرین وابیده

فصل خرما و خمار اومه وری تا برویم

مجید نگین تاجی بهار ۷۹

خین جگر

هرچه ایخوم سروسامون بگرم، سرنیسی             بال و پر، تا دمِ دالون بگرم، پر نیسی

صد وِلا خواسِمه دَهرم، بروم  ،در نیسی         دلم اشکهسه وُ دردی وَ یُو بدتر، نیسی

دلم اشکهس وکسی پرسی وَ حالم نَکِه، نَه

پُرسی و ای حالِ دلِ سخته بلالم   نَکِه، نه

سُختِمه سر تشِ بی دیی، غزونم دَه مکن      جون و ایمونمه تش زی، جِرَه جونم دَه مکن

مُو خَو بندیر تو ویسامه، دو جونم دَه مکن       تییلم!   کُشته یِ ای دردِ گِرونُم   دَه مکن

موخوکشته ی تییلِ کالِ تو بییم، ده چته؟

کهره قربونیِ هر سال تو بییم، ده چته؟

چته چن ساله وَ فکرِ مو وُ حالم نیسی ؟        فکرِ بنگشتِ دلِ بی پر و بالم نیسی؟

یه ملهمی سرِ ای زخمِ گَوالُم نیسی ؟          نفسی سی نفسِ سوزه بلالم نیسی؟

نفست عمره منه، عمرمه پامال مکن

هر چه کردی بَسِته،بدترش امسال مکن

ای مو قربونِ تش و چاله یِ ایلت وابَم    کهره قربونییِ اُو دارِ شکیلت وابم

صدقه ی ورم پل مثل مشیلت وابَم       یه اشاره ی بکُ تا، خوار و ذلیلت وابم

هردلی خوار تو وابوهه، دَه خارآنیبو

تو بهاری وُ کسی بِی تو،  بهارآنیبو

ای بهاره سَره َتر ای زمسون کُشته مونه        زرِ بالم زیه ده تیر و ده ورشُشته مونه

دمری کرده تش و چاله یِ زرتُشته مونه      یه مُل آبییه که واری کنه هف پُشته مونه

کو مویسا که غزونم کنه ای سه زمسون

گرگ گاله ایزنه دورم، خوته زیتر برسون

برسون دهسِته دهسُم که یه دهس آبیمو      بزنیمو یه دوتا پیکی و مهس آبیمو

آخو تا کی غره من شویلِ نحس آبیمو؟       گلَ ساتِت سگِ آمُخته یِ هس آبیمو؟

پدراژدایه تو شیره ، دلَ و سگ، خش نکو، نه!

دم دقه هُف منِ ای چاله یِ بی تش،  نکو، نه!

تو خرنگی، زِرِ خُلمَر دِه وَدَر شونَ بکُش         شیون و درد و غم و ناله یِ سر لونَ بکُش

شونه مِن یک بِشِخَن، دشمن افتونَ بکُش     شوپرِ کورِ حرومزاده یِ بی بونَ بکُش

بندَخر شو بنه تا   ، جونشَه دندون بگره

عشق ورگرده و زنده ی، سروسامون بگره

عشق ورگرده و عاشق کِل و گالی بزنه       قفس   بشکنه      باهنده وُ  بالی بزنه

پازنِ   مهس، درا ، بنگِ   شلالی   بزنه         تییلِ  کالِ تو، هر شو، یه شکالی بزنه

بگو بندیر چه ویسایه   دلِ  داغَه دلت؟

آخو تا کی بزنن بَرد و مِنه باغهِ دلت؟

به خیا حیفه که ای باغه غزونش بکنن   بزنن تش من جونش ،جرَه جو نش بکنن

زرسلطه ی ستم وُ   دردِ گرونش بکنن        آخره ی گا  وُ خر و قاشِ حیونش بکنن

آخره ی گا  وُ خر وبز خو ده باغ آنیبو!

جِمَتِ  سُخته یِ  سه کور،   چراغ آنیبو!

حیفُم وی باغه که باهنده منش پر نزنه         عشق ،  هر شو دمِ دروازیلش در   نزنه

غیره بدبختی و غم هیچ و منش سر نزنه       طول هَف دهس و منش بوهه و مهتر نزنه

تش بزن طول غمه،  مهتر هَف دهس بکن

بزه کِل ،  بایم و باوینَنه   سه مهس   بکن

بزه کِل تا دلِ ماتم زیه سامون بگره      گوگِ دل، بال و پری تا دمِ دالون بگره

باغچَی عشقِ تو، بو، لیلی ومجنون بگره  بَلی و بایُم و باوینه  ونو  جون بگره

بگو بندیر چه ویسایه   دل    درودرت

آخو تا کی بزنن تش زر سایه ی کپرت

آخو تاکی کپرت دیی و منش راس آبو     خرس خین خرده منش هی چپ و هی راس آبو

گرگ وربازه که هرچی مو دلم خواس آبو      بوی مردار ومن ای کیچه یل احساس آبو

سگ ترکنایه و صد تیله سگ افتایه و پیت

سر هر کیچه کمین کرده که هلمت کنه سیت

پشت اگر وش بکنی پشت دو پات ایگره سگ      دهسه زرقد بزنی ایجکه جات ایگره سگ

نه وریسی نفس ایل و  ولات   ایگره  سگ       هر طرف ری بکنی آخو نهات ایگره سگ

یو که گفتم غزلی بی و یه تپ خین جگر

بار بی خود نزنت ریت کو وولت کره ...

مجید نگین تاجی (زمستان88)

 

دو ركت(ركعت)عشق

شوسهون ایله گروته، تش و تنگی بزنیت

منه ای چاله ی سهکور، خرنگی بزنیت

یو چه بدبختی ی که بهسه و جونت خونه

یو چه سرمایی که برنایه کمر افتونه

اور سه ويرکشه هر روز و بارونی نی

شوک گاله ایزنه و مرغ غزل خونی نی

یخ و سرمای ایزنه و تشک چراغه ایکشه د

سوم و سرتش همه ی دارل باغ ایکشه د

مو که نشنفتم و نییم زمسون ایطو بو

تک کنه حونه ی مردم و هوا شرطو بو

روزگاری همه جا کوگ و تهی بال ایزه

پازن مهس کلو لرکه ،من ای مال ایزه

تل و صحرا سبت سرخ شقایق ویبی

گل باوینه وری بشمییل عاشق ویبی

عشق ایخندس و موج ایزه زر سایه ی نار

زمسون دهس کمش نرگسه ایدا و بهار

پییز عاشقتر توسون و بهار ایبی دَ

تش و برق ایکه زمهسون و سوار ایبی دَ

بید مجنون پلش ایششت زر اور بهار

تیل باغ بر ایکه قد و بالَی گلِ نار

شونم ایبی دم عیسی و وگل جون ایدا

جونه صحرا و در و دشت و بیابون ایدا

دل مردم خش و زندی خش و خشتر دل دشت

نه صدای شربه و شیون نه صدای شوک پلشت

عشق ایباری و عشقه همی جا ایدیییم

زر بارون خدا زنده وعشق ویبییییم

قوم و خویش و در و همسایه ککا بیین دَ

سی دوای دردلشون دهس دعا بییین دَ

غضبی اومه یه دفه تش آبادی زه

تش هرچی غله و نون خدادادی زه

چشمه خشک آبی و بنگشت و تشنی جون دا

هر چه اور اومه فقط حسرتی و بارون دا

نفس نحس خومو بی که غزون وابیییم

دهس و پا بهسه ی زنجیل جنون آبییییم

نفس عشقه که جون اییه و زنده ی هممون

نفس عشقه نبوهه اجلت نیییه امون

عقل ومو داده خداوند که آدم بیمو

منه ای عمر دو روزه همه با هم بیمو

بین ای مردم ساویله دورنگی نکنیم

منه پوس بره و میش پلنگی نکنیم

ور بییمو چپ و راس و خط وخط بازی نَ

کینه و دشمنی و دوز و دغل بازی نَ

 دینَ دنیا زر و  ری کردنَ عادت نکنیم

 علی آبیم و وته پشتَ عدالت نکنیم

پیر و پیغمبرِ ای مردمَ غارت نکنیم

غیر کعبه ی دلشو هیچه زیارت نکنیم

بختت ار کرده گل و نوم و نشونی داری

در و تخته ی ویک آبییه و نونی داری

نکنه نکبت سه، بنده ی میز آبی دَ

زر خالین ملت گَنده رمیز آبی دَ

قدر ای فرصت چند روزه نَ باید دونس

دیرتر تا که نوابییه دَ باید جُمس

اسبل زین بکنیتون و سوار آبیتو

قاصد اومین فصل بهار وابیتو

و گل و شونم و باوینه سراغی بگریت

سر هر کیچه ی سه کور چراغی بگریت

بشنفیت درد دل ای مردمه، بی درد نبیت

در حق مردمتون یی قذه نامرد نبیت

دو رکعت عشق بخونیت و یه کاری بکنید

من ای سه زمهسون فکر بهاری بکنید

مجید نگین تاجی

 

 

 

نامه ای برای غزل:(م.نگین تاجی)

 

 

گِلی کردی وُ گفتی دل گرُهته

 

وَ دهسیت ای سفر مشکل گِرُهته

 

 

غزل سی مُو دَ نیگَی تا بسوزُم

 

سراغی نیگری وَی حال و روزُم

 

 

اگر ایخی بری حرفی نیارم

 

اما ویس تا   بگم و روزگارم

 

 

اگر بی دل غزل سازی نیاره

 

اگر   عشقم  دَ آوازی    نیاره

 

 

گمون کردی که مهرم سرد ویبو

 

رفیق  عشق   تو نامرد   ویبو

 

 

گمونت بد گمونی بی عزیزم

 

مو ایخواسم غمَ صحرا    نریزم

 

 

مو هم طاقت نیارم دیرَت ابوم

 

صدقی بُرگِ مث شمشیرت ابوم

 

 

خدا دونه که ماتم رهمَ بهسه

 

غمِ نونل پتی سر دل نشهسه

 

 

تو خت دونی نه مرده ی او وُ نونم

 

غم عشق تو بی که ایکه غزونم

 

 

تیل کالت دوتا کاسه ی عسل بی

 

کمون برگلت ضرب المثل بی

 

 

پسینی که تیت من ره ولم که

 

یه کیشی وم کشی و باطلم که              

 

مث مشق دبستانی   خطم زی

 

خوتم املا گرهتی  غلطم زی

 

 

و درگاه روندی  و  ور  پیچناییم

 

و   کیفار   دو  برگت   پیتناییم

 

 

دو تا ورمه ی پلت مث دار ونامه

 

و هر جا   ایروم   سایت   نهامه

 

 

دلم  سر کیچه  سر گردونت ایبو

 

و پا  بوست  ایا  قربونت   ایبو

 

 

تموم کیچه بَی خرسُم تر   ایبو

 

زمهسون   تیم   عاشقتر  ایبو

 

 

اگر سی تو د نیگم شعر    نازی

 

اگر   بَی  تو  ندارم  عشق بازی

 

 

بیون درد فقیری عشقَ خو که

 

مِنَ   مِن  وُرد  بدبختی  ولو  که

 

 

فلک از نو دوباره بونه کرده

 

غم اورده من ای دل حونه کرده

 

 

دَ نیسازه زمین بی حال زارم

 

زمونه ی بی وفا که تهلخوارم

 

 

زمسون برفَ بارم کرد و کشتم

 

یه تربه شرمساری بهس و پشتم

 

 

شمر سوم وستم سر گرده وابی

 

چویل عاشقی پژمرده وابی

 

 

تو نونی گرگ سرما جون گرهته

 

             تغرس غم و ای سامون گرهته                       

 

      

تو نونی درد بی نونی چه سخته

 

امیدَ خیم آخونی چه سخته

 

 

نشهسن سر گلیم سرد  و نم دار

 

زدن کرکیتَ سینه ی سردتمدار !

 

 

من ای ده نوم آزادی  دَ    ننگه

 

خره ی کفتارِ وُ نبده ی   پلنگه

 

 

خدا روز خشی وی ده نمُنده

 

کلا سه هم وَ پیز ایما نَخُنده

 

 

تموم کیچه پامال گراز ه

 

جهالت پشت تاپو سر نمازه

 

 

صدَی خرس ستمگر گوشَ کر که

 

عدالت مرد و آزادی سفر که

 

 

تموم برگِ ای دارل تکهسه

 

کَرَه ی انصاف آبادی شخهسه

 

 

یکی مال یتیملمون خرده

 

گلش پرزین اوشامون چرده

 

 

اگر بی دل غزل سازی نداره

 

اگر عشقم د آوازی نداره

 

 

گمون کردی که مهرم سرد وایبو

 

رفیق عشق تو نامرد وایبو

 

 

گمونت بد گمونی بی عزیزم

 

مو ایخواسم غمَ صحرا نریزم

 

 

اگر نیگم غزل راهی ندارم

 

                به غیر از مثنوی آهی ندارم                      

 

              

بیون شو سهیه وُ تیفون درده

 

من ایده حونه یِ دل برد برده

 

 

تغرس ماتم ایباره وری گل

 

قلم سر حق کشیده دهس باطل

 

 

تموم عشق ای ده نَ دزیدن

 

عبی دینَ وری باطل کشیدن

 

 

کله شرعی نهانُ ور کشیدن

 

وَ حکم پیکشون دلم بریدن

 

 

یکی تشنه یکی گسنه یکی لخت

 

یکی جومه ی حق سی باطل ای دُخت

 

 

یه بر محتاج نون و شوم شوین

 

یه بر تشنه ی حکومت و چپوین

 

 

بیو روزه ی سکوت بشکنیمو

 

بهون ظلم و َای ده ورکنیمو

 

 

دعا سیم کو که شاید واگر آبو

 

که شاید شویل سه آخر آبو

 

 

خدایا کوچنی مَ  تو وَ خویی

 

تو هم مث کهخدا تشنه ی چپویی

 

 

خدایا اسب برنومون دز بُ

 

دو باره تشک افتومون دز بُ

 

 

کُتو اومه  وَ نو ورتشکنامون

 

ز من بند کمرمو،  اشکنامون

 

 

ذره ی غیرت من ای ده دَ نیسی

 

گمونم مرد زونی سه دَ نیسی

 

 

غلط کردم خدا  ! مم بی گنایم

 

موهم بنده ی تونم بهسه ی دعایم

 

 

پرون غیرتم بهسه ی قضایه

دو دهسم رو وَدرگاه خدایه

 

 

تو نه دامَ حق مریم کوهزاد

 

تو نه دامَ کلند عشق فرهاد

 

 

تو نه دامَ کمون و تیر آرش

 

تو نه دامَ حق خون سیاوش

 

 

تو نه دامَ حق خرسل  فقیرل

 

تو نه دامَ گریوی دل اسیرل

 

 

تموم گرگل وی ده ودر کن

 

گله ی کفتارَ  وی ده درودر کن

 

 

اگر کِردی وُ دییُم مِردِ کاری

 

اگر نییُم بیون بردی نیاری

 

 

غلط کردم خدا! تَم بی گنایه ی!!

 

تو هم پشتیر پرون کهخیایه ی!!؟

 

 

                                                                           م.نگین تاجی

 

بییلِ پیسِسَه:...

 

 

مالَ ز یر اومه  رسی، مالل شخهسه: بَه تو چه؟

 

چشمیل خشک هفشساله پکهسه به تو چه؟

 

چشمه زهلی پشت آبایی زلال به مو چه ؟

 

پر گراز و گرگ ویچو ، بی شکال بهَ تو چه؟

 

ریشه بییل پیسِسَه عمرش تمومه به تو چه ؟

 

کِرَکی شاهنومه خوندن دَ حرومه  بهَ تو چه؟

 

سر دلک کرده دلم، فصل خرنگه کُ وری

 

ایسه موقع گُله و گاله و بنگه کُ وری

 

سوزیل باغ دل پیوار کردن کُ وری !

 

دور سر چشمه ی قلم دیوار کردن کُ وری !

 

تیر آرش غرق افسوس و دریغِ کُ وری  !

 

گردن عشق سیاوش زیر تیغ کُ وری !

 

تا تبهکاری گر سیوز وَ کاره  منشین !

 

تشتِ  خون سووشون تا برقراره منشین !

 

توطئه ی افراسیاب و مکر کاووسی بسه

 

ای همه دسمالَ  دهسی و قبا بوسی بسه !

 

مرگ سهراب و عزی تهمینه تکرار وا نبو

 

گردنِ  آزادگی  آمُخت اوسار ا نبو !

 

 

م.نگین تاجی

 

برچسب‌ها: بید های پوسیده